DAN LE SAC VS SCROOBIOUS PIP
"ANGLES"

wydawca: Sunday Best (UK)

PŁYTA NOWA , W FOLII , JEWELBOX + KSIĄŻECZKA

UWAGA - NIEWIELKIE PĘKNIĘCIE Z TYŁU PUDEŁKA

Nowy Mark Skinner? Brytyjski Eminem? Czy po prostu nowa jakość na muzycznej scenie? Z pewnością Scroobius Pip to ostatnio największe objawienie wśród brytyjskich MC’s. Co istotne – jego przekaz dociera poza kręgi hiphopowo-grime’owe. 

Duetem Dan Le Sac/Scroobius Pip ekscytują się nawet dzieciaki, które do niedawna znały jedynie Radiohead i Arctic Monkeys. I nie przeszkadza im nawet to, że Scroobius lekceważąco wykrzykuje „RADIOHEAD IS JUST A BAND! ARCTIC MONKEYS? IS JUST A BAND!” Co istotne – propozycja duetu Dan Le Sac/Scroobius Pip to nie tylko „all surface, no soul”. „Angles” zaświadcza dobitnie, że dwaj brodacze maja sporo do powiedzenia i niezbyt przejmują się regułami środowiskowej czy medialnej poprawności. Hipsterski “Thou Shall Always Kill”, który trafił na brytyjską listę TOP 30 to błyskotliwy manifest własnej niezależności, ale też interesująca obserwacja świata mediów i skutków ich manipulacji. Scroobius ma niezwykły dar obserwacji i umiejętność trafnej syntezy, jaka charakteryzuje prawdziwych outsiderów. Jego teksty to zwykle fascynujące króciutkie felietony na temat brytyjskiej „state of mind” - pełne ciętego sarkazmu i czarnego poczucia humoru. Ktoś napisał o jego mini-opowiastkach, że to „skrzyżowanie Monty Pythona z Morrissey’em”, co z pewnością pochlebiło by każdej wschodzącej gwieździe pop. Pamiętajmy jednak co mówi Scroobius – „THE SMITHS …WERE JUST A BAND”. Wraz z „Angles” Dan Le Sac i Scroobius Pip wnoszą nową jakość na popową scenę. To electro-hip hop na miarę nowych czasów – nowoczesny, niezależny od amerykańskich wzorców i subkulturowych uwikłań. A także wyzbyty ckliwej nostalgii - skupiony na uważnej obserwacji teraźniejszości. Jako swe motto Anglicy cytują słowa Sage Francisa, związanego z Anticon, mistrza freestyle’owych bitew i poetyckich slamów: „Make love to the present̷0;fuck past”. I, przekraczając gatunkowe i środowiskowe bariery udowadniają, że hip hop może być ambitną i równocześnie komunikatywną sztuką pop XXI wieku.