Miniatury stanowią kolekcję drobiazgów, fragmentów i skrawków. Odpowiadały na wezwanie okoliczności - zewnętrznych albo wewnętrznych. Obok zapisów niemal dziennikowych czy felietonowych znajdują się szkice, wstępy i wykłady. Wyznanie i krzyk mieszają się ze sprawozdaniem z lektury, teoretyzowanie - z fikcją.
Spisuję wędrowanie od gabinetu i biblioteki na salę wykładową, na wieczory poetyckie i feministyczne, wyprawy do teatru i opery, także codzienne spotkania z bliźnimi. Otwieram drzwi, wychodzę z Instytucji na spotkanie. Miniatury zapraszają do wspólnej wędrówki.
Nie chodzi o wędrówkę po śladach, ale o Spotkania, choćby przez chwilę, na skrzyżowaniu śladów.