Eksperymentalny niemy film dokumentalny Dżigi Wiertowa ukazujący jeden dzień z życia wielkiego miasta.

Od świtu do zmierzchu Wiertow ukazuje mieszkańców miast Związku Radzieckiego. Pokazuje ich podczas porannej pobudki, codziennej pracy i zabawy oraz w zderzeniu z maszynerią nowoczesnego życia. Obrazy te zestawione są z autotematycznymi fragmentami, które ukazują procesy towarzyszące tworzeniu dzieła filmowego.

Człowiek z kamerą jest jednym z najbardziej wpływowych filmów epoki kina niemego. Wiertow użył w tym dziele wielu nowatorskich technik filmowych takich jak przyspieszenie i zwolnienie obrazu, podwójna ekspozycja, przeskoki i zatrzymania klatek. W ten sposób reżyser nie tylko sfilmował współczesne mu wielkie miasto, ale także stworzył własną, indywidualną wypowiedź na temat życia w nowoczesnym świecie oraz możliwości i zadań kinemtografii.

Film znalazł się na liście stu najlepszych filmów w historii kina stworzonej przez magazyn Times w 2005 roku.