W książce omówiono typowe zagadnienia ruchu cie­pła oraz budowę wymienników. Książka przezna­czona jest przede wszystkim dla inżynierów konstruk­torów aparatury chemicznej oraz studentów kursu magisterskiego specjalizujących się w inżynierii che­micznej, może być również pomocna dla studentów tej dziedziny na poziomie niższym.
WSTĘP
W technicznym piśmiennictwie polskim oprócz prac fragmentarycznych nie ma dotychczas żadnego kompletnego podręcznika, który by wprowadził początkującego projektanta czy konstruktora aparatury chemicznej w naukę o ruchu ciepła, chociażby w zakresie podstawowym. Dział ten ma zasadnicze znaczenie w inżynierii chemicznej. Wydaje się, że dostarczenie projektantowi, konstruktorowi - aparatury chemicznej i młodzieży studiującej książki pol­skie zaznajamiającej ich praktycznie z najczęstszymi, typowymi zagadaie-niami ruchu ciepła i budowy wymienników jest bardzo potrzebne, zwłaszcza wobec zamierzeń naszego przemysłu chemicznego wymagającego dużego wkładu praczy projektowej.
Literatura zagraniczna w tej dziedzinie jest tak bogata, że nawet praktyk mający duże doświadczenie nie może zorientować się nieraz w coraz to no­wych wzorach i odmiennych ujęciach i m!usi zadać sobie często wiele trudu, by materiał ten ocenić krytycznie.
Ogromna ilość dostępnych informacji i to rosnąca z miesiąca na miesiąc zmusza do selekcji materiału i dużych ograniczeń tematyki, jeżeli praca ta nie ma zatracić charakteru podręcznika i dotrzeć w krótkim czasie do czy­telników. W doborze materiału autor kierował się głównie potrzebami in­żynierii chemicznej wymagającej między innymi jak najbardziej uogólnio­nych ujęć, ze względu na różnorodność traktowanego przedmiotu. Ponadto w książce tej przeznaczonej przede wszystkim dla inżynierów praktyków i studentów inżynierii chemicznej starano się omijać tematy nie mające większego znaczenia praktycznego w technice, chociażby nawet teoretycznie były interesujące i posługiwano się możliwie prostymi ujęciami matematycz­nymi. Autor położył natomiast stosunkowo duży nacisk na jasne rozróżnianie między sobą poszczególnych przypadków, co decyduje o wyborze wzoru czy o metodzie obliczenia. Dlatego szereg zagadnień rozpatrzono w oparciu o analizę wymiarową, gdyż metoda ta pozwala najprzystępniej powiązać mechanizm procesu z otrzymanymi wzorami.V
Brak jakiejkolwiek tradycji polskiej w tej dziedzinie techniki pozwolił
na większą swobodę w ujmowaniu tematu. Dlatego użyto pewnych własnych
wyprowadzeń i równań oraz zastosowano swoiste usystematyzowanie materiału.
W rozdziale VII dodano szereg wskazówek projektowych wraz z naj-
niezbędniejszym zestawieniem wzorów wytrzymałościowych i przepisów

Tytuł: