Fragment utworu:

„- Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

• Na wieki wieków, moja Agato, a dokąd to wędrujecie, co?
• We świat, do ludzi, dobrodzieju kochany w tyli świat!... - zakreśliła kijaszkiem łuk od wschodu do zachodu.

Ksiądz spojrzał bezwiednie w tę dal i rychło przywarł oczy, bo nad zachodem
wisiało oślepiające słońce; a potem spytał ciszej, lękliwiej jakby...

• Wypędzili was Kłębowie, co? A może to ino niezgoda?... może...”