Warstwę fabularną stanowi ponad pięciuset stronicowy maszynopis, bezpośrednio związany z kinowymi „Chłopakami”. Podobnie jak w filmie, w rolę głównych bohaterów wcielają się sławni polscy aktorzy. W roli zmartwychwstałego „Freda” występuje Cezary Pazura, zaś w postać „Gruchy” wciela się Mirosław Zbrojewicz. Pełna intryg gangsterska przygoda, w której bohaterom towarzyszy naturalnie gracz, posiada teatralną konstrukcję, składającą się z prologu, trzech aktów oraz epilogu, zaś każdy z tych etapów cechuje się odmiennym krajobrazem i otoczeniem. Jednym z głównych zadań gracza, jak to zwykło być w klasycznych grach z tego gatunku, jest zbieranie różnego rodzaju przedmiotów i rozwiązywanie kolejnych zagadek, połączonych ze sobą w jedną, spójną i logiczną całość. Nieprzewidywalne zwroty akcji powodują, że rozgrywka nie jest nudna, a wręcz przeciwnie – potrafiąca przykuć uwagę gracza na wiele, wiele godzin. Poczucie humoru, jakim opatrzona została całość, graniczy z absurdem i groteską, ośmieszając przy tym zwykłą, szarą codzienność. Wartym podkreślenia elementem jest nieskomplikowany system sterowania. Do pełnej kontroli nad postaciami występującymi w grze wystarczą cztery przyciski, takie jak oko, ręka, but oraz usta, umożliwiające kolejno patrzenie na otaczający świat, chwytanie leżących przedmiotów, przemieszczanie się oraz toczenie dialogów z napotkanymi osobnikami.

Zastosowana technika (ręczne animacje 3D na rysowanych tłach) w połączeniu z własnym, autorskim silnikiem graficznym zapewniają tej produkcji bardzo nietypowy klimat, nieraz przypominający komiks. Jako że jest to produkt w pełni polski, wszystkie postacie występujące w grze, a jest ich łącznie pięćdziesiąt, mówią swojskim językiem, nieraz i gwarą. Sumując, znani aktorzy użyczyli swych głosów na ponad pięć godzin humorystycznych dialogów. Warte podkreślenia jest również opracowanie muzyczne, które stanowi o sile i niepowtarzalnej atmosferze.

Rozsądne wymagania sprzętowe:

Pentium III 1.2 GHz, 128 MB RAM, karta graficzna 64MB, 1 GB HDD