Bonobo

Black Sands

wydawca:Ninja Tune

nr katalogowy: ZEN140

format: 2LP (+mp3 download)

PŁYTA NOWA,  ZAFOLIOWANA

T R A C K L I S T A

A1Prelude

A2Kiara

A3Kong

A4Eyesdown

B1El Toro

B2We Could Forever

B31009

C1All In Forms

C2The Keeper

C3Stay The Same

D1Animals

D2Black Sands

„Black Sands” to długo wyczekiwany, czwarty album Simona Greena aka Bonobo - ulubionego twórcy wszystkich miłośników downtempo oraz zabarwionego soulem i jazzowymi smaczkami szlachetnego popu.

O tym, że Bonobo gra w zupełnie innej, wyższej lidze, niż większość sympatycznych, ale przewidywalnych twórców downtempo wiadomo było od dawna. Jego kompozycyjny talent, aranżacyjny smak i swoboda w operowaniu paletą dźwiękowych barw nigdy wcześniej nie zachwycały jednak w równym stopniu co na „Black Sands”. To płyta, która oczarowuje subtelnym emocjonalnym tonem i intensywnością muzycznych przyjemności. Album nagrany z towarzyszeniem znakomitej wokalistki Andrei Triany (wcześniej współpracowała m.in. z Mr.Scruffem i Flying Lotus) tworzy nowa jakość na polu tanecznego popu i soulowo-jazzowych fuzji. Greenowi doskonale udało się połączyć brzmienie żywych instrumentów (na większości gra samodzielnie) z nowoczesnymi technikami cyfrowymi. Nie trzeba dodawać, że całość przesycona jest ciepłą wibracją opartą na głębokim basowym soundzie. Efektem jest najbardziej nowoczesna ale i najdojrzalsza płyta w jego dyskografii.

Pochodzący z Brighton Green pracował nad tym albumem kilka lat, żmudnie dopieszczając każdy szczegół, szukając inspiracji i odpowiednich brzmień w różnych stronach świata. Dęciaki na „Black Sands” nagrywano w Barcelonie, bębny w San Francisco, linie basu i miksy powstawały zaś w londyńskim Hackney. „Black Sands” to album niezwykle eklektyczny: „Kong” udowadnia, że Bonobo doskonale czuje się w swobodnie rozumianej soul-jazzowej formule, „Eyesdown” z doskonałym wokalem Andrei Triany i złamanym beatem zdradza inspiracje two-stepowe, „El Toro” zdradza ślad inspiracji tanecznymi rytmami Brazylii zaś w „Animals” można usłyszeć zarówno ton nowofalowy jak i echa minimal music Reich’a. Z kolei kawałek tytułowy to cudownie zaaranżowany melancholijny walc pięknie ozdobiony partiami sekcji dętej. Nie można też zapomnieć o singlowym „The Keeper”, w którym Triana i Green wskrzeszają ideę brytyjskiego street-soulu ożywioną niegdyś - na ‘Blue Lines” - duet Sarah Nelson / Massive Attack.

Za sprawą swego poprzedniego krążka Bonobo stał się jedną z największych gwiazd Ninja Tune - słuchacze kultowej audycji Gillesa Petersona na antenie radia BBC uznali „Days To Come” najlepszym albumem 2006 roku. Trudno w to uwierzyć, ale „Black Sands” jest płytą jeszcze lepszą, bardziej wszechstronną i uniwersalną. To album, którym Green ma szansę podbić serca zupełnie nowych fanów i umocnić swą pozycję w czołówce ekstraklasy współczesnych twórców.