Specyfikacja techniczna

Odtwarzacz CD C 250

Podobnie jak w opisanym poniżej wzmacniaczu, tak i w odtwarzaczu Blocka pośrodku umieszczono dwulinijkowy, niebieski wyświetlacz LCD. Odczytamy na nim czas, numer i – słownie - wybraną komendę. Myślę, że znacznie lepiej byłoby wykorzystać tę wielkość do pokazania dużych cyfr i liter. Powyżej widać cieniutką tackę szuflady na płytę, części mechanizmu odczytującego. Po wsunięciu płyty TOC, czyli zawartość, wczytywany jest dość długo. Z kolei potem przeskok między utworami jest szybki, a po naciśnięciu przycisku stop napęd się nie zatrzymuje, tylko przechodzi w stan podobny do pauzy. Dopiero drugie naciśnięcie stop zatrzymuje napęd całkowicie. To typowe zachowanie się napędów typu ROM – CD-ROM i DVD-ROM. Zaraz do tego wrócimy. Obok wyświetlacza mamy małe guziczki sterujące napędem, powtórzone w dość dużym, zatłoczonym pilocie systemowym. Po drugiej stronie jest gniazdo USB oraz mechaniczny wyłącznik sieciowy z jaskrawą, niebieską diodą LED. Po włożeniu do gniazda USB pendrajwa, zapisane na nim utwory są automatycznie odtwarzane. Niestety będą to wyłącznie pliki mp3.
Z tyłu mamy do czynienia z klasyką znaną od wielu lat: stereofoniczne, analogowe wyjścia RCA, a także wyjścia cyfrowe koaksjalne i optyczne. Szkoda, że kabel sieciowy jest nie odłączany – ten tutaj wygląda, jak od lampki. Nie mamy tez możliwości przesłania sygnału cyfrowego DO odtwarzacza, rzecz obecnie normalna.
Patrząc do środka od razu wiadomo, że przeczucia dotyczące komputerowej proweniencji napędu były słuszne. Wprawdzie mechanizm jest bez metalowych osłon, ma też klasyczne wyjście cyfrowe, ale obok jest mała płyteczka z dekoderem sygnału i jednocześnie przetwornikiem cyfrowo-analogowym. Naklejono na nim radiator, nie wiadomo więc, co to za układ. Tak się jednak składa, że nieco wcześniej testowałem dla audio najciekawsze, niewielkie systemy zintegrowane, w tym Advance Acoustic EZY-80. Sekcja z transportem była w nim identyczna. Tam widać było, że dekoder sygnału przychodzącego z napędu (model AL1389J), wyprodukował specjalista, Shenzhen Along Electronics Co, Ltd. To dość stare rozwiązanie, ale dlatego tanie. Z drugiej strony napędu jest niewielki zasilacz impulsowy, wypuszczający na zewnątrz dwa osobne napięcia. To się nazywa INTEGRACJA.

Wzmacniacz V 250

Urządzenie wykonano z grubych, stalowych płyt, do których przykręcono aluminiową ściankę przednią, szczotkowaną i anodowaną. Siłę głosu ustawia się klasycznie, gałką, choć nie ma za nią potencjometru, a enkoder sterujący układem scalonym z drabinką oporników. Gałka ma nałożoną tzw. „grzechotkę”, czyli lekko przeskakuje między kolejnymi położeniami. Wskazanie siły głosu odczytywane jest z niebieskiego wyświetlacza LCD, na którym odczytamy również aktywne wejście i ustawienia w menu. Koło gałki jest mechaniczny wyłącznik sieciowy z jaskrawą niebieską diodą, a z drugiej strony gniazdo słuchawkowe, klasyczne, tzw. duży-jack (fi 6,3 mm). Po drugiej stronie wyświetlacza umieszczono małe guziki, którymi wybieramy aktywne źródło dźwięku, a dzięki „Function” wejdziemy do menu. Możemy w nim zmienić balans między kanałami oraz barwę dźwięku: wysokie i niskie tony oraz filtr „loudness”.
Wejść mamy sześć – cztery liniowe na gniazdach RCA, jedno liniowe na gnieździe mini-jack (fi 3,5 mm) oraz wejście gramofonowe, przeznaczone dla wkładek MM &47 kΩ/7 mV). Wejścia liniowe różnią się między sobą czułością: RCA mają sporo niższą, bo 600 mV, zaś „Line-in”, czyli na mini-jacku 250 mV. Wynika to z tego, że większość przenośnych źródeł, a to dla nich mini-jack jest przeznaczony, gra znacznie ciszej niż klasyczny odtwarzacz CD. Gniazda są niezłocone, podobnie jak wyjście liniowe i gniazda głośnikowe. Te ostatnie nie akceptują wtyków bananowych. Na tym poziomie cenowym nie ma to większego znaczenia, natomiast martwi mnie zamontowany na stałe cienki, jak od lampki, kabel sieciowy. Myślę, że w przyszłości trzeba się w sobie zebrać i zamontować gniazdo IEC, stosując specjalistyczny kabel sieciowy.

Układ elektroniczny zmontowano na dwóch płytkach drukowanych, nie licząc płytek pomocniczych, z wyświetlaczem, gniazdem słuchawkowym i kilku innych. Przy tylnej ściance mamy płytkę z przedwzmacniaczem. W sekcji liniowej zastosowano w nim trzy układy scalone – zmiany wejść, regulacji siły głosu oraz wzmocnienia – ten ostatni na popularnym, wielokrotnie sprawdzonym scalaku JRC4558. Taki sam układ znajdziemy w sekcji przedwzmacniacza gramofonowego, która została osłonięta z boku i od góry ekranem z blachy.
Końcówki mocy zmontowano na układach scalonych TDA7296 – to najprostszy, sprawdzony sposób na przygotowanie wzmacniacza. Przykręconym do średniej wielkości radiatora kościom towarzyszą ładne elementy bierne, np. kondensatory polipropylenowe. Układ zasilany jest ze średniej wielkości transformatora toroidalnego, z pojedynczym uzwojeniem wtórnym. Duże diody w prostowniku odprzęgane są kondensatorami foliowymi, eliminującymi część szumu powstającego przy przełączaniu się diod. Wszystko wygląda porządnie i jedynie kondensatory filtrujące mogłyby mieć większą pojemność. Zdecydowano się zastosować osiem mniejszych kondensatorów zamiast dwóch dużych, zapewne ze względu na ograniczoną wysokość. Warto jednak zauważyć, że tego typu zabiegi stosowane są też w innym celu – aby kondensatory szybciej się przeładowywały.

Dane techniczne (wg producenta)

Odtwarzacz C 250
Napięcie wyjściowe: 1,8 V (+/- 2 dB/1 kHz)
Stosunek sygnał/szum (ważony): >80 dB
Pobór mocy (max): 20 W
Wymiary: 430 x 283 x 75 mm

Wzmacniacz V 250
Wejścia: 4 x liniowe RCA 600 mV | 1 x mini-jack 250 mV
Wejście Phono: MM 5 mV/47 kΩ
Wyjście liniowe (impedancja): 100 kΩ
Regulacja barwy dźwięku:
wysokie +/- 14 dB/10 kHz | niskie +/- 14 dB/100 Hz
Moc wyjściowa: 2 x 30 W/ 8 Ω | 2 x 40 W/4 Ω
Pasmo przenoszenia: 10 Hz – 50 kHz (-3 dB)
Zniekształcenia: <0,1%/1 W
Stosunek sygnał/szum: >80 dB
Pobór mocy: <300 W
Wymiary (szer./wys./gł.): 430/283/75 mm

R 250  Tuner FM / DAB+

•  FM z RDS: 87,5 - 108MHz
•  DAB+: 5A174.928MHz
       -13F239.200MHz
•  Waga: 3,3Kg
•  Wymiary (szer./wys./gł.):
       430/75/238mmmm
•  Dostępne kolory: Black, Diamond Silver