BEZPIECZEŃSTWO EUROPEJSKIE I PROBLEM NIEMIEC W STOSUNKACH WSCHÓD-ZACHÓD W LATACH ZIMNEJ WOJNY 1[zasłonięte]950-19

Autor: Józef Fiszer 

Stan książki dobry

Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych 1986 rok

Stron 48 Format 145 x 205

Waga 0,080

Po zakończeniu aukcji w przelewie proszę  podać swój NICK

W latach II wojny światowej, a szczególnie po jej zakończeniu, powszechny wśród narodów stał się pogląd, iż warunkiem sine quo non budowy trwałego pokoju w Europie, opartego na systemie zbio­rowego bezpieczeństwa, musi być rozwiązanie problemu niemiec­kiego. Problem ów oznaczał konieczność podjęcia niezbędnych przedsięwzięć dla takiego ukształtowania międzynarodowej pozycji pokonanych Niemiec i ich życia wewnętrznego, aby definitywnie utraciły one jakakolwiek zdolność do rozpętania nowej wojny. Inny­mi słowy, domagano się stworzenia takich gwarancji wewnątrz-niemieckich, które raz na zawsze miały zamknąć Niemcom drogę do nowej agresji i zapewnić trwały pokój w Europie.

Warunki konieczne do osiągnięcia tego celu określiła konfe­rencja poczdamska. Były to przede wszystkim: demilitaryzacja, denazyfikacja, demokratyzacja i reedukacja narodu niemieckiego w du­chu postępu i pokoju. Ponadto ustalenie nowej granicy wschod­niej, transfer ludności niemieckiej z sąsiednich krajów i obowiązek spłaty odszkodowań za zniszczenia dokonane wskutek agresji hi­tlerowskiej miały dodatkowo ograniczyć możliwości wznowienia przez Niemcy polityki agresywnej. Mocarstwa koalicji antyfaszy­stowskiej zostały zaś zobowiązane umową poczdamską do jednoli­tego traktowania wszystkich stref okupowanych Niemiec, aby za­pobiec ewentualnym próbom wykorzystania poszczególnych części Niemiec do celów sprzecznych z jednością sprzymierzonych.

Urzeczywistnienie tych postanowień na terenie całych Niemiec, co uzyskało aprobatę wszystkich państw koalicji antyhitlerowskiej, miało zapewnić im powrót do międzynarodowej społeczności, a Europie trwały pokój poprzez zbudowanie systemu bezpieczeństwa zbiorowego, opartego na zasadzie jednomyślności działania jego uczestników, włączając w to przede wszystkim wielkie mocarstwa.

Tak się jednak nie stało. Praktyka dość szybko rozwiała złu­dzenie, powszechne w momencie zakończenia II wojny światowej, że problem niemiecki zostanie raz na zawsze rozwiązany w sposób zapewniający trwały pokój w Europie. Mocarstwa zachodnie nie wypełniły zobowiązań zaciągniętych w Poczdamie. Przeciwnie, starały się wciągnąć okupowaną przez siebie większą część Niemiec w antykomunistyczną politykę, co w efekcie doprowadziło do rozdźwięku między wielkimi mocarstwami, a później do rozbicia Nie­miec i powstania w 1949 r. dwóch państw niemieckich.

Ukonstytuowanie się na ziemie niemieckiej dwu odrębnych państw - i to państw o sprzecznych aspiracjach politycznych, o od­miennych ustrojach społecznych i przeciwstawnych powiązaniach międzynarodowych - postawiło sprawę niemiecką w centrum walki o pokój i bezpieczeństwo narodów Europy, a w konsekwencji i na­rodów całego świata w latach 1950—1955. Podobnie jak w latach 1[zasłonięte]945-19, tak i w tym okresie problem niemiecki determinował stosunki Wschód — Zachód oraz ogniskował zimnowojenną politykę mocarstw zachodnich w Europie. Tym kwestiom poświęcone jest ni­niejsze syntetyczne opracowanie.

Józef Fiszer

KUP – PRZECZYTAJ BO NAPRAWDĘ WARTO

ZOBACZ TAKŻE POZOSTAŁE MOJE AUKCJE

ZANIM ZALICYTUJESZ PRZECZYTAJ STRONĘ