Balladyna
Juliusz Słowacki

Napisaną w 1834r.w Paryżu „Balladynę” usiłowano tłumaczyć na kilkadziesiąt sposobów .Zależnie od okresu ,w którym tych interpretacji dokonywano, dostrzegano w dramacie te lub inne górujące elementy, a wśród nich nade wszystko tradycyjne wątki literackie, ludowe czy baśniowe ;zwłaszcza ,idąc za Słowackim ,dopatrywano się tu prób tworzenia kroniki ” mitologii” polskiej. Analizowano też utwór mając przede wszystkim na względzie bohaterkę tytułową ;upatrywano klucz do rozumienia utworu w psychologii „kobiety zbrodniarki” ;kładziono nacisk na ukazane przez Słowackiego dzieje górującej nad otoczeniem jednostki, która została obdarzona nieprzeciętną inteligencją ;usiłowano dać sobie radę z kłopotami inscenizacyjnymi przez wysunięcie na plan pierwszy elementów feerii operowej ,muzyczności użytego tu wiersza itd. Do ciekawszychprób interpretacji należało uznanie dramatu za wyraz pesymistycznego poglądu na świat. Później zastanawiano się nad polityczną wymową utworu ,doszukując sięw nim myśli o istocie władzy ,o zygzakach gwałtownych przewrotów dziejowych.

Słowacki wspomniał w jednym ze swoich listów : „...dziwna kraina – i czasy .Tragedia cała podobna do starej ballady ułożona tak ,jakby ją gmin układał przeciwna zupełnie prawdzie historycznej, czasem przeciwna podobieństwu do prawdy .Ludzie jednak ,starałem się ,aby byli prawdziwymi i aby w sercu mieli nasze serca...”