Może się to wydać dziwne, ale muzyka pełniła na początku funkcję służebną wobec baletu. Miała dostarczyć tancerzom podkładu do tańca. W tym przypadku było jednak zgoła inaczej - Léo Delibes, autor baletu, opatrzył sztukę wyjątkowo piękną melodią, która zapewniła spektaklowi długą historię. Pierwowzorem fabuły był natomiast poemat pasterski Torquata Tassa, opowieść o zagubionej miłości pasterza do pięknej nimfy. Były to czasy, gdy w teatrze eksponowało się kobietę, tancerkę. Mężczyźni jedynie asystowali jej na scenie, ich popisy w ogóle nie były oczekiwane, a czasem wręcz zastępowane partiami kobiet w przebraniach. Balet w choreografii Johna Neumeiera zarejestrowany został w Operze Paryskiej w 2005 r. W książeczce możemy przeczytać o kolejnych wersjach tego przedstawienia. Ci, którzy sądzą, że w zespole baletowym każdy jest tak samo ważny, mylą się. Jakie jest znaczenie poszczególnych tytułów oraz specyfika hierarchii, dowiemy się ze skróconej historii baletu.