Włókno pokarmowe (dietary fiber) nazywane również błonnikiem pokarmowym jest grupą związków chemicznych wchodzących w skład roślin i będący częścią ich struktury. Nie jest jednym konkretnym, wyselekcjonowanym składnikiem pożywienia, ale kompleksem wielu różnych składników. W jego skład wchodzą związki o bardzo różnej budowie chemicznej i właściwościach fizycznych. Działanie błonnika pokarmowego w organizmie jest bardzo zróżnicowane i zależy od jego właściwości. Najbardziej znaną funkcją błonnika jest jego dobroczynny wpływ na trawienie i zapobieganie zaparciom. Związane jest to z tym, że błonnik, wiążąc wodę, zwiększa masy kałowe i ułatwia ich przesuwanie. Z tego też powodu stosowanie diety bogatej w błonnik jest zalecane w profilaktyce i leczeniu wielu chorób cywilizacyjnych, w szczególności nadwagi i otyłości. W trakcie odchudzania, podczas stosowania diety o obniżonej kaloryczności, właściwie niezbędne jest zwiększenie ilości spożywanego błonnika pokarmowego, gdyż większa jego ilość w diecie zwiększa poposiłkowe uczucie sytości, hamuje głód i przez to pozwala zmniejszyć ilość przyjmowanych w ciągu dnia kalorii. Zbawienne działanie błonnika nie ogranicza się jednak do poprawy perystaltyki jelit i procesów trawiennych ale jest znacznie szersze. Krótkie resume wpływu błonnika na organizm możemy przedstawić w następujących punktach:
Usprawnia pracę przewodu pokarmowego (zapobiega zaparciom i biegunkom)
wchłania wodę i przyspiesza eliminację niestrawionych resztek pokarmu.
Sprzyja redukcji masy ciała poprzez:
wydłużenie czasu rozdrabniania i żucia pokarmu, co powoduje wcześniejsze osiągnięcie uczucia sytości;
utrudnianie trawienia i wchłaniania, co zmniejsza wykorzystanie energii z pożywienia (w przybliżeniu 1g włókna pokarmowego zmniejsza wchłanianie energii z pożywienia o 0,17%, zwiększając masę kału o 3,5g);
daje uczucie sytości związane z wypełnieniem i możliwością pęcznienia w żołądku;
zwiększa wydalanie tłuszczu z kałem;
Wpływa korzystnie na normalizację zaburzeń gospodarki węglowodanowej poprzez:
stabilizację poziomu glukozy (cukru) we krwi, przez co między innymi obniża apetyt na słodycze;
obniżenie wchłaniania węglowodanów;
Obniża poziom cholesterolu i triglicerydów we krwi poprzez:
wiązanie cholesterolu dostarczanego z pożywieniem w tworzącej się w przewodzie pokarmowym strukturze żelowej, co powoduje zmniejszenie jego wchłaniania oraz zwiększenie wydalania z kałem;
zmniejszanie zwrotnego wchłaniania kwasów tłuszczowych, a tym samym zmniejszenie powstawania frakcji tzw. „złego” cholesterolu, który wykazuje działanie miażdżycotwórcze
Szereg badań naukowych dowiodło również iż dieta bogata w błonnik chroni przed:
zapaleniu wyrostka robaczkowego;
uchyłkowatości jelit
nowotworom jelita grubego
chorobom żył kończyn dolnych;
kamicy żółciowej;
Niestety pamiętać również należy, iż oprócz wyżej omówionych korzystnych działań włókna pokarmowego zwiększenie jego ilości w diecie może powodować utrudnienia w przyswajaniu niektórych składników mineralnych takich jak: wapnia, żelaza, magnezu, cynku, miedzi oraz witamin z grupy B, D. Ta niekrzystna właściwość przypisana jest do wszystkich rodzajów błonnika, z wyjątkiem jednego - błonnika sojowego. Mimo niewielkiej jeszcze popularności w Polsce, w której dominują błonniki zbożowe i owocowe to wg licznych badań naukowych właśnie błonnik sojowy ma najszersze spectrum działań prozdrowotnych.
Jedynym błonnikiem, który nie blokuje przyswajania minerałów kluczowych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego jest błonnik sojowy i cokolwiek nie powidzieć by o zbawiannych właściwościach błonników zbożowych lub owocowych, ze względu na swoją strukturę niestety skutecznie blokują one przyswajanie tych nizezmiernie ważnych minerałów. Choć błonnik sojowy w ujęciu analitycznym jest niekwetionowanym liderem na tle innych błonników jeśli chodzi o właściwości stricte "błonnikowe", oferowany na aukcji preparat przewyższa pozostałe produkty również z powodu bardzo wysokiej zawartości bioflawonoidów, a konkretnie dwóch podstawowych izoflawonów: genisteiny i daidzeiny. Najciekawsze badania nad izoflawonami wskazują, że substancje te skutecznie przeciwdziałają różnego rodzaju nowotworom – szczególnie genisteina, na której temat opublikowano ponad 200 prac poświęconych jej znaczeniu jako środka przeciwnowotworowego. Ponadto udowodnione jest, iż bioflawonoidy te działają ochronnie na układ sercowo-naczyniowy. Tworząc krótkie kompedium oparte na wynikach badań klinicznych okazuje się że genisteina i daidzeina:
♦ hamują rozwój komórek nowotworowych w większości nowotworów, w tym piersi, okrężnicy, płuc, prostaty, skóry i w białaczce,
♦ hamują enzym białkową kinazę tyrozynową, która odpowiada za pobudzanie wzrostu komórek nowotworowych
♦ powodują różnicowanie się komórek nowotworowych, dzięki czemu mogą one zmieniać się w komórki normalne,
♦ hamują angiogenezę, która jest niezbędna do rozwoju nowych naczyń krwionośnych nowotworu,
♦ działają jako silny antyoksydant
♦ hamują utlenianie cholesterolu LDL
♦ wpływają na skład cholesterolu LDL, aby słabiej przylegał do ścian tętnic,
♦ zapobiegają rozwojowi komórek, które tworzą płytki,
♦ hamują powstawanie skrzepliny i zmniejszanie agregacji płytek,
♦ rozszerzają naczynia w tętnicach miażdżycowych.
Dodatkowo, oprócz nieocenionych właściwości błonnika z bioflawonoidami producent preparatu zadbał o to aby w każdym opakowaniu znalazła się praktyczna, farmaceutyczna miarka, dzięki której wyeliminowane zostały problemy z jego precyzyjną i planowaną aplikacją.
Dawkowanie:
1-2 miarki (5-10 gram) raz lud dwa razy dziennie, najlepiej przed lub po posiłku.
