Człowiek z marmuru, opowieść o przodowniku pracy, którego losy z lat 50. śledzi współczesna dokumentalistka, powstał w kilkanaście lat po napisaniu scenariusza, który na wiele lat zatrzymała cenzura.

Kontynuacją Człowieka z marmuru był Człowiek z żelaza, pokazujący tragedię ludzi, którzy uwierzyli w sens komunistycznych przemian i zostali przez system zniszczeni. Obraz powstawał na oczach i z udziałem uczestników wielkiego zrywu sierpniowego 1980 roku, którzy dostarczyli autorom filmu tego, co stanowiło jego siłę  jako dokumentu tego niezwykłego czasu.

Bez znieczulenia zaś to jeden z najważniejszych filmów nurtu "kina moralnego niepokoju". Kryzys małżeństwa dziennikarza, rzutujący na zawodową sferę jego życia, daje pretekst do obnażenia mechanizmów społeczno – obyczajowych; staje się okazją do przenikliwych obserwacji psycho- i socjologicznych, pokazuje ciemną stronę najlepszego z ustrojów, gdzie króluje kult urawniłowki, obłuda i zawiść