ANALIZA FIZYKOCHEMICZNA ZWIĄZKÓW KOMPLEKSOWYCH W ROZTWORACH

A.K. Babko

Wydawnictwo: PWN, 1959
Oprawa: twarda płócienna
Stron: 354
Stan: bardzo dobry, nieaktualne pieczątki

SPIS RZECZY

Przedmowa do wydania polskiego   
Przedmowa do wydania rosyjskiego   

Część pierwsza
RÓWNOWAGI TWORZENIA SIĘ KOMPLEKSÓW W ROZTWORACH I METODY ANALIZY FIZYKOCHEMICZNEJ

Rozdział 1. Cele i metody badania tworzenia się kompleksów w roztworze
§    1.    Praktyczne znaczenie chemii związków kompleksowych    .
§    2.    Klasyczna metoda preparatywna   
§    3.    Wady metody preparatywnej   
§    4.    Wykresy własności i wykresy równowag   

Rozdział 2. Stopniowy charakter równowag tworzenia się kompleksów w roztworze   
§    5. Dysocjacja i tworzenie się kompleksów w roztworze   
§    6. Stopniowa dysocjacja kompleksów w roztworze   
§    7. Zależność między kolejnymi stałymi dysocjacji kompleksów
§    8. Dysocjacja stopniowa i warunki równowagi    
§    9. Obliczanie równowagowego stężenia wolnego jonu centralnego .
§    10. Stała dysocjacji jako miara energii więzi chemicznej
   
Rozdział 3. Wykresy równowag tworzenia się kompleksów w roztworze
§ 11. Rozwój badań procesów tworzenia się kompleksów w roztworze .
Praca Abbega i Bodlandera   
Praca Ostromyslenskiego, Joba i in   
Analiza fizykochemiczna   
§ 12. Jonowe składniki układu   
§ 13. Stany równowag w wykresie M-A-S   
Pola dominujących grup   
Przekrój typu m-a   
§ 14. Klasyfikacja układów   
Niektóre zagadnienia dotyczące nomenklatury   
Typy równowag tworzenia się kompleksów w analizie fizykoche­micznej
   
Część druga
METODY OZNACZANIA SKŁADU I STAŁYCH DYSOCJACJI KOMPLEKSÓW W ROZTWOE

Rozdział 4. Wykonywanie doświadczeń   
§ 15. Ogólna charakterystyka metod oznaczania stałych dysocjacji kom­pleksów    
Wybór serii roztworów   
Metoda absorpcji światła   
Metody elektrochemiczne   
Metody pośrednie I   
Inne metody pośrednie II   
Badania przenoszenia jonów podczas elektrolizy   
Badanie przewodnictwa elektrycznego   
Mierzenie szybkości dyfuzji   
Metoda krioskopowa i mierzenie stałych dielektrycznych
§ 16. Badanie wstępne   
Zachowanie się roztworów podczas rozcieńczania   
§ 17. Wpływ zmiany pH roztworu   
§ 18. Serie roztworów ze zmiennym stężeniem jednego ze składników

Rozdział 5. Metoda serii izomolowych   
§ 19. Oznaczanie składu kompleksu metodą Ostromyslenskiego—Joba § 20. Niektóre specjalne przypadki serii roztworów izomolowych .
Tworzenie się kilku kompleksów o różnej liczbie koordynacyjnej Sole kompleksowe słabych kwasów; produkty przyłączenia . Oznaczenie składu w przypadku, gdy jeden ze składników jest barw­ny. Oznaczenie składu kompleksów bezbarwnych   
§ 21. Oznaczanie stałej dysocjacji na podstawie własności serii izomolowej Zmiana kształtu krzywej spowodowana dysocjacją kompleksu . Zachowanie się roztworu kompleksu podczas rozcieńczania

Rozdział 6. Serie ze zmiennym stężeniem jednego ze składników
§ 22. Wykresy własności kompleksów trwałych   
§ 23. Niektóre inne metody   
§ 24. Metoda przesuwania równowagi   
Opracowanie wyników w metodzie przesuwania równowagi Oznaczanie stosunku [MAn] : [M] przy pierwszym typie krzywej
(rys. 28)   
Oznaczanie stężenia kompleksu przy drugim typie krzywej (rys. 29)
§ 25. Opracowanie wyników; sporządzanie wykresu równowagi .
Kompleksy zawierające skoordynowane aniony 'mocnych kwasów Układy ze skoordynowanymi anionami słabych kwasów .

Część trzecia
BADANIA RÓWNOWAG TWORZENIA SIĘ KOMPLEKSOW

Rozdział 7. Kompleksy rodankowe   
§ 26. Rodankowe kompleksy żelaza   
Analiza fizykochemiczna układu Fe3+— SCN~ w roztworze Wykresy równowagi rodankowych kompleksów żelaza . Wpływ jonów chlorkowych na zabarwienie rodankowych komplek­sów żelaza   
§ 27. Rodankowe kompleksy kobaltu   
Metoda serii izomolowych   
Serie ze zmiennym stężeniem jednego ze składników . § 28. Wpływ rozpuszczalników na dysocjację rodankowego kompleksu
kobaltu    
§ 29. Rodankowe kompleksy molibdenu i wolframu   
Metodyka oznaczania wartościowości molibdenu i wolframu w kom­pleksach rodankowych   
Skład rodankowego kompleksu molibdenu   
§ 30. Ekstrakcja kompleksów rodankowych   
§ 31. Ogólna charakterystyka kompleksów rodankowych   
Rodankowe i helodenkowe kompleksy metali   
Zabarwienie kompleksów rodankowych   
Wpływ rozpuszczalnika i jonów niekoordynowanych   

Rozdział 8. Kompleksy z koordynowanymi jonami słabych kwasów
§ 32. Ogólna charakterystyka równowag w układach zawierających anio­ny słabych kwasów        
§ 33. Salicylanowe kompleksy żelaza   
Badania wstępne    .        
Oznaczanie składu salicylanowych kompleksów żelaza
Charakter powstającego kompleksu   
Stałe nietrwałości kompleksów i wykres równowagi    .
Nomogram równowagi   
§ 34. Pirokatechinianowe kompleksy żelaza . . ... § 35. Salicylanowe i pirokatechinianowe kompleksy innych metali
Salicylanowe kompleksy miedzi   
Salicylanowe kompleksy uranylu   
Salicylanowe kompleksy glinu . . .        
Pirokatechinianowe kompleksy molibdenu   
§ 36. Fluorkowe kompleksy żelaza. Badanie równowag tworzenia się kom­pleksów bezbarwnych             •
Metoda serii izomolowych   
Oznaczanie składu na podstawie inńych przekrojów układu .
Oznaczanie stałej nietrwałości       
Obliczanie stałych w przypadku niektórych bardziej złożonych
równowag   
§ 37. Układy z reagującym barwnym składnikiem   
Związki kompleksowe pinacyjanolu z rtęcią   
Rozpuszczalny kompleks pinacyjanolu z rtęcią   
Kompleks potrójny P2HgJ:l   
Ditizoniany metali   
§ 38. Kompleksy dwumetyloglioksymianowe   
Rozpuszczalność i własności kwasowe dwumetyloglioksymu .
Dwumetyloglioksymianowe kompleksy niklu   
Powstawanie kompleksu w układzie: nikiel—dwumetyloglioksym—
—utleniacz   
Dwumetyloglioksymianowe kompleksy żelaza dwuwartościowego
Dwumetyloglioksymianowe kompleksy miedzi   
Kompleksy miedzi w środowisku alkalicznym   
Kompleksy nadtlenkowe   
Nadtlenkowy kompleks tytanu w kwaśnym środowisku . Nadtlenkowe kompleksy tytanu w środowisku alkalicznym
Nadtlenkowy kompleks wanadu   
Nadtlenkowe kompleksy innych pierwiastków         .
Kompleksy fosforomolibdenowe i krzemomolibdenowe . . . . Ogólna charakterystyka warunków równowagi w układzie fosforan
(krzemień)—molibdenian—kwas .       
Serie izomolowe   
Roztwory o stałym stężeniu jonu centralnego i zmiennym stężeniu
jonu koordynowanego   
Roztwory o stałym stężeniu molibdenianu i zmiennym stężeniu cen­tralnego jonu kompleksu; porównanie trwałości kompleksów
Układy z nierozpuszczalnymi produktami reakcji   
Klasyfikacja układów   
Pierwszy typ osadów (typ BaSO,;)   
Drugi typ osadów (typ HgJ2)   
Trzeci typ osadów (typ kriolitu)   
Czwarty typ osadów   

Rozdział 9. Układy z potrójnymi związkami kompleksowymi ....
§ 42. Cel badania kompleksów potrójnych
Dwa typy reakcji w układzie MX -f- Y   
Niektóre własności kompleksów potrójnych i zastosowanie ich
w chemii analitycznej              .
§ 43. Fizykochemiczna analiza układów zawierających potrójne kom­pleksy barwne        -
Badania wstępne            
Oznaczenie składu izochromy ..
Badanie równowagi w układzie potrójnym .       
§ 44. Okład: miedź—pirydyna—salicylon   
Sporządzenie izochromu w układzie: miedź—pirydyna—salicylin § 45. Układy: miedź—glikokoł—salicylan i miedź—chinolina—salicylan .
Izochromy w układzie: miedź—glikokol—salicylan   
Układ: miedź—chinolina—salicylan   
§ 46. Równowaga tworzenia się i budowa kompleksów potrójnych
Zdolność różnych jonów do tworzenia kompleksów potrójnych .
Wpływ salicylanu na więź miedź—pirydyna   
Wpływ pirydyny, obecnej w sferze koordynacyjnej, na więź miedzi
z anionem kwasu salicylowego   
Wpływ drugiego jonu salicylanowego na więź miedzi z pirydyną
Zagadnienia budowy kompleksów potrójnych   
Skorowidz