Drugi album wyjątkowo niepokornej brytyjskiej wokalistki, o której do tej pory z pasją rozpisywała się prasa brukowa i która tym razem za źródło inspiracji wzięła muzykę kobiecych grup z lat 60. (The Supremes czy The Shangri-Las). Współproducencji albumu: Mark Ronson i Salaam Remi (The Fugees, Macy Gray, Jay-Z) z ogromnym wyczuciem uwspółcześnili brzmienie muzyki soul tamtej dekady, pozostawiając jednocześnie charakterystyczną dla Amy pasję i swoistą chropowatość nagrań.