Rok 1947, Wrocław.
Ryszard, młody akowiec, pracuje w milicji. Stale jednak myśli o powrocie do walki podziemnej. Rezygnuje z pracy, obwiniając się o to, że podczas jednej z akcji spowodował śmierć Teodora, kolegi z partyzantki. Zaczyna pracować w fabryce wagonów. Zostaje kochankiem Zuli, żony swego pracodawcy. Prawdziwym uczuciem darzy jednak Blankę, która nie potrafi zrozumieć jego polityczno-moralnych rozterek. Zagubienie Ryszarda pogłębia się z chwilą, kiedy na ulicy dostrzega Teodora. Wkrótce Blanka wyjawia mu, że w czasie wojny została brutalnie zgwałcona przez partyzanta, który wcześniej uratował jej życie, i odchodzi. Po pożarze w fabryce Ryszard rezygnuje z pracy. Rozgoryczony i samotny wyrzuca broń i korzystając z ogłoszonej amnestii, postanawia się ujawnić.