Małgorzata Domagalik
Janusz Leon Wiśniewski

188 DNI I NOCY

TOM I + II
[komplet]

 BIBLIOTEKA PANI

Przez 188 dni i nocy Małgorzata Domagalik i Janusz L. Wiśniewski pisali do siebie
e-maile o przyjaźni, miłości, samotności, o tym, co codzienne i wyjątkowe.
Przytrafiały im się przedziwne i całkiem zwyczajne historie.
Czasem, jak to mężczyzna i kobieta, nie do końca się rozumieli, ale wciąż byli ciekawi siebie.
Rozważali, jakie są współczesne kobiety, a jacy mężczyźni, co ich dzieli, a co łączy,
czym jest miłość, zdrada, feminizm.

Jest w tej książce wiele błyskotliwego fechtunku na słowa i równie błyskotliwych ripost.
Jest trochę gry, ale więcej wzajemnej życzliwości, zrozumienia i zadumy.
Tego co przeżyli, osiągnęli, co jest dla nich aktualnie najważniejsze.
Nie sposób zatem było uniknąć opowieści o dalszych losach bohaterów 'Samotności w sieci' i rozmów o 'siostrzanych uczuciach'.
Mamy zatem w 188 dni i nocy literaturę i życie.
I dobrze, bo jedno i drugie jest w przypadku jej autorów równie pasjonujące.

Czy chodzi Pani na spacery w innych miastach i z innym mężczyzną? Pyta on na początku pierwszego listu.
Jej to pytanie wyda się zuchwałe, ale napisze mu o tym dopiero w ostatnim liście.
Po 188 dniach i nocach elektronicznej korespondencji, podczas której kilobajtami tekstu opisywali sobie siebie.
Małgorzata Domagalik i Janusz Leon Wiśniewski oddają w ręce czytelników fascynujący zapis mailowych rozmów.
O wszystkim. On czasem bywa prowokujący. Ona często się z nim nie zgadza.
Bo też piszą o rzeczach trudnych. Samotności, zdradzie, miłości.
Przytaczają ciekawostki ze świata nauki i kultury, dzielą się spostrzeżeniami z przeczytanych książek,
opowiadają o ludziach, którzy ich otaczają.
Spierają się o feminizm, homoseksualizm i kult młodości. O Biblię i dziesięcioro przykazań.
Ona powoli przestaje zwracać się do niego Panie Januszu, on dla żadnej innej kobiety nie był tyle razy w bibliotece.
Obydwoje wirtuozi pióra. Obydwoje prawdziwi, wyzuci z wszelkiej fikcji literackiej.
Inteligentni, dojrzali, sławni i coraz bardziej sobie bliscy.
Wiśniewski zabiera Domagalik do miejsc, które jej obiecał. Szczególnie do tych, do których mieli dotrzeć nocą.
A my możemy dyskretnie im towarzyszyć. I chyba na tym polega fenomen tej korespondencji.
Jest w tej książce wiele błyskotliwego fechtunku na słowa i równie błyskotliwych ripost.
Jest trochę gry, ale więcej wzajemnej życzliwości, zrozumienia i zadumy.
Powstała książka jak na nasze czasy niezwykła. Mniejsze budziłaby zdziwienie sto lat temu, kiedy epistolografia nie była w zaniku...
Domagalik i Wiśniewski ślą do siebie listy pełne przyjaźni, marzeń i poezji.

NA INNYCH MOICH AUKCJACH WIĘCEJ KSIĄŻEK
ZAPRASZAM!