Adaptacja powieści M. Kundery o tym samym tytule pokazuje losy bohaterów w latach 50. i 60.. J. Jires, podobnie jak Kundera, jest sceptyczny w ocenie sprawiedliwości dziejowej: ofiary lat pięćdziesiątych miotają się w błędnym kole, na próżno poszukują wyjścia (nie pomaga zemsta, wybaczenie ani nieświadomość). Jedynym bohaterem filmu jest Ludvík Jahn. Zachowany został główny wątek powieści - Jahn pragnie zemścić się na swoim wrogu, uwodząc jego żonę. Oglądamy dramat człowieka niezdolnego do przeżywania teraźniejszości z powodu przeszłości. Reżyser przeplata płaszczyzny czasowe: przeszłość atakuje teraźniejszość. Ludvík widzi dawne sytuacje i ich uczestników na ulicy, we śnie, przeszłość dociera do niego również pod postacią echa. To najlepsze z dzieł Jiresa opiera się na grze aktorskiej Josefa Somra.